Ali from Jordan: my life back on the track ...

When I try to remember when was the first time I had to hide a part of my personality from my family, it takes me back to 1990, when I was 5 years old!
I remember spending the weekends at my grandparent`s house where I get to play outside away from my grandmother`s eyes. There was a railway close to their house and the train passes by 2 times daily. One day I wanted to try what I see in cartoons. So I took some soap and rubbed the railway lines with it and waited to see if the train will slide when it pass but my game had to stop when I heard my grandmother asking me what I was doing and my answer came : nothing I am just cleaning the railway !

That wasn`t the last time I had to lie about what I like and what I do. I grew up as many others, hiding the true me from the closest persons in my life. Not because I don’t accept my self but because in my country where the tradition plays a stronger role than the law, it’s never easy to not follow what everyone around you expect from you.

It took me 16 years until I had to choose between telling my family my true identity and leaving their house to start a new life by my self where I can be the real me. I knew that they will discover my sexual identity if I stay and I knew it will mean the end of my life so I had to choose to live by my self and struggle in this life in order to save my self and be who I am.

3 years ago, I started my own life in my country which I love, Jordan. Jordan is a very peaceful country where homosexuality has never been illegal. But as I said it’s a country where the tradition plays a stronger role than the law. I started working to live and even there I had to hide a part of who I am even that my boss is gay! The first thing he told me when he hired me is that I have to act straight in order to keep his sexual orientation in the dark.

If you come to my country, you may see two guys holding hands and walking in a sign of friendship. And you may see many gay guys walking in the streets freely or going to gay friendly areas or if you are lucky enough, you would be here on Thursdays when we have a party for gay guys at one of the gay-friendly clubs or maybe you will have to wake up and put on your straight mask and start your daily life, go to work until you go back home then your real life can start. But if you were with your straight friends or coworkers and you were caught checking out a guy, it wont work to say : nothing I am just cleaning the railway.

Big hug & thanks for his text to "Big Star" Ali.

EVENT: Regenboogliefde met vreemde wortels

EVENEMENT Quand les Amours prennent des Couleurs ...

Denemarken: de Spelen, de MENA & de dolle Mina’s (deel 1 )

In juli werd Kopenhagen één groot regenboogdorp: het wereldwijd sportevent voor holebi‘s de Outgames streek neer met in haar kielzog een conferentie over mensenrechten.

Maar naast de helden van de Spelen, had ik het geluk om kennis te maken met een soort helden van een heel ander kaliber: de helden van de MENA-regio.

Kent u het spreekwoord: “deelnemen is belangrijker dan winnen”? Wel deze zomer nam Merhaba deel aan een Seminarie in Kopenhagen waar ik denk deze volkswijsheid meer dan ooit van toepassing is: de MENA Seminar (Middle East & North Africa= Midden Oosten en Noord Africa ). De MENA Seminarie had als doel holebi-organisaties en holebi-activisten uit de MENA-regio samen te brengen en hun ervaringen te laten uitwisselen. Ook Merhaba werd uitgenodigd als Europeese organisatie voor holebi’s met roots in deze regio.

Nu ja … In uw ogen is een seminarie misschien een saaie bedoening waar de ene droogstoppel na de andere zijn Eigen Grote Gelijk verkondigt. Maar dat was dus absoluut niet zo. Een grote pluim voor de Sabaah, de Deense allochtone holebi-organisatie die dit prachtig initiatief nam en ook voor een vlekkeloos verloop zorgde.

Stel je voor: zo een 45 deelnemers uit landen als Marokko, Jordanië, Palestina, Egypte, … ontdekken plots dat ze niet alleen staan in hun strijd voor meer mensenrechten & waardigheid. En hoewel iedere organisatie zijn eigen visie en methodes had ontwikkeld, en ze ook in verschillende stadia verkeerden van ontwikkeling (en dus ook andere noden hebben), bleek er toch een grote gemeenschappelijke behoefte om samen te werken en informatie uit te wisselen. Gedurende 10 dagen leerden we elkaar kennen en ook de organisaties die er vertegenwoordigd waren. En het was bemoedigend om te zien hoeveel energie en wilskracht er aanwezig was bij al die activisten. Want laten we eerlijk zijn …Als er vandaag nog helden bestaan, dan is het volgens mij toch wel duidelijk dat zij het zijn.

In elk geval, hoe embryonaal ook, de kiem voor een gemeenschappelijke samenwerking is ontloken.

Oriëntaalse groetjes


Saïd Al Nasser

Merhaba persbericht: Holebi asielzoekers verplicht hun geaardheid te verzwijgen ... Mardi 7 Juillet 2009 20h19mn 45s

Allochtone holebi's pleiten voor toepassing wet in Nederlandse asielcentra.

In Nederland worden holebi-asielzoekers verplicht om hun geaardheid te verzwijgen in de asielcentra.

Recent trok Secret Garden, een vereniging voor en door holebi-moslims, aan de alarmbel naar aanleiding van een zaak waarbij de asielzoeker Londa bedreigd werd door een groep andere asielzoekers. Dit is jammergenoeg geen alleenstaand geval. Maar het toont ook de grenzen van de opgelegde 'zwijgplicht': Londa is immers transseksueel.

Merhaba vzw, de Belgische vereniging voor en door allochtone holebi's met roots in de Maghreblanden, het Midden-Oosten en Turkije roept op tot het steunen van de Nederlandse organisatie Secret Garden in zijn streven naar een betere bescherming van asielzoekers.

We verzoeken Nederland dan ook zijn verantwoordelijkheid op te nemen, en niet mensen terug in de kast duwen als ze hebben gekozen om zichzelf te zijn, want dit is een heel slecht teken naar mensenrechten toe en heeft ook zware emotionele en psychologische gevolgen.

Maar de gevolgen zijn er ook bij uitbreiding voor holebi's tout court en hele Nederlandse maatschappij. Vanaf het begin moet het duidelijk zijn dat holebiseksualiteit in Nederland kan en mag.

In België worden holebi en transgenders wel beschermd en de wet geldt daar ook in asielcentra. Dit is zelfs expliciet geantwoord geweest in een parlementaire vraag door de bevoegde Minister Arena (Minister van Maatschappelijke Integratie, Pensioenen en Grote Steden). Meer info via de link: http://www.senate.be/www/?MIval=/Vragen/SchriftelijkeVraagPrint&LEG=4&NR=2604&LANG=fr

Om de Nederlandse overheid bewust te maken dat het ook hun taak is om alle asielzoekers in een veilige omgeving op te vangen, roepen we mee op om de petitie te tekenen.

De petitie die te vinden is via de link http://www.gopetition.com/online/28875.html geniet ook de steun van WISH ( Werkgroep Internationale Solidariteit met Holebi's ), het AHHA-project van Fedasil (Aangepaste Hulpverlening voor Holebi-Asielzoekers) en WJNH (Wel Jong Niet Hetero).

Yak Bogazimi (Poésie en Turc / Turkse Poësie)

YAK BOGAZIMI (Gayler)

Hazirim
Senin icin hazirlandim
Los isik beyaz carsaf icinde ben
Yanik esmer tenimde ter damlalari

Ellerin dokunsun silmeden
Bak yaninda titriyorum
Heyecanmi bu korkumu bilmiyorum

Erkeksi kokun yakiyor burun deliklerim
Ve oradan iceri giriyor cigerlerime
Sert tenini opuyor dudaklarim
Ruj izlerim kaliyor boynunda gogsunde

Uzun bekleyisin sonucu bu
Senin gel gitlerin ve tutarsizligin bitti
Simdi gece ikimizide yakiyor
Gunahlar olmayan gogsumden akiyor
Uclarina bak gozlerin orada op gozlerini
Cik yukari tum sertliginle boynumu op

Daha yukari cik bekleme seninim artik
Dudaklarimin arasinda eri yansin bogazim
Teninle karisik icmek istiyorum
son damlana kadar seni

* vertaling naar het Engels van dit gedicht staat bij 1ste reactie
* traduction vers l'anglais se trouve comme première réaction sous ce texte

Hartelijk dank voor de inzending! - Un grand merci au poète!

Vlaanderen verliest Yasmine

Afgelopen donderdag is zangeres en televisiepresentatrice Yasmine overleden op 37-jarige leeftijd.

Voor vele lesbiennes was Yasmine een rolmodel geworden, nadat ze vertelde dat ze op vrouwen viel. Ze had een 6-jaar lange relatie met Marianne Dupon, maar die was in april dit jaar stopgezet.

Dat Yasmine geliefd was, is een understatement. Ze was een creatieve duizendpoot, een BV zonder kapsones. Haar natuurlijke charme, présence en menselijke warmte zal ik als vele andere Vlamingen missen. Eens een toernee, een CD, De Rode Loper, ... inderdaad, zo was er maar één. Een druk én boeiend leven, en toch is ze eruit gestapt.

Ik had het geluk om Yasmine te zien presenteren op een van de gelukkigste momenten die Merhaba mocht meemaken. Ze overhandigde toen de Gouden Ket die we gewonnen hadden en presenteerde die avond zoals zij alleen kon. Naturel.

Vandaag, zowat één jaar later, zit ik zoals vele anderen nu met de grote vraag in het achterhoofd zit. Waarom? Waarom?

Ik begrijp wel dat een relatiebreuk, iets is dat pijn doet. Veel pijn. Maar je leek me zo een sterke dame. Maar je bleek uiteindelijk ook zo broos. Je was mens.

Ik hoop dat je nu rust en geluk zult vinden, Yasmine. Rust zacht.

Oriëntaalse groetjes

Saïd