Girlpower bevestigt poëtisch talent ...

Met het project "1001 Liefdes" ging Creatief Schrijven vzw op zoek naar 1001 liefdesbrieven van 1001 verschillende mensen. De 1001 brieven en gedichten zijn te lezen op de website van de vzw: www.creatiefschrijven.be en worden ondertussen uitgegeven in boekvorm. Creatief Schrijven biedt via haar boekenreeks de kans aan niet-professionele schrijvers om gepubliceerd en dus gelezen te worden op grotere schaal.

Deel 10 van de elfdelige liefdes-boekenreeks is zopas verschenen; het laatste volume verschijnt op het einde van de zomer. Boek 10 telt 91 pittige liefdes-schrijfsels waaronder meerdere gedichten van de Merhaba dichtwedstrijd "Liefde Breng ons Dichter" die op 14 februari 2010 werd gelanceerd. Merhaba werkte immers mee aan "1001 liefdes" door "Liefde Breng ons Dichter" te koppelen aan het project van Creatief Schrijven.

Enkele van de gedichten die werden opgenomen in het boek "1001 liefdes", zijn de ons nauw aan het hart liggende inzendingen van Aicha Mazouzi en Marion Oprel. Met "Ontkenning" won Aicha Mazouzi de dichtwedstrijd in de categorie volwassenen. Marion Oprel, die bij de eerste editie van "Liefde Breng ons Dichter" (2008) won met "Vlieger in de Wind", werd dit jaar genomineerd met "Deuntje" en eindigde tweede.

De tweede editie van de poëziewedstrijd "Liefde, Breng ons Dichter" draaide om het thema 'Onmogelijke liefde, Onvoorwaardelijke liefde'. De centrale boodschap in deze wedstrijd was dat we iedereen eens even wilden doen stilstaan bij wat we gemeenschappelijk hebben ondanks de verschillen. Wanneer je iemand liefhebt, valt dit niet altijd in goede aarde. Je partner heeft niet de juiste leeftijd, kleur, godsdienst of het juiste geslacht. Maar dat houdt de Liefde niet tegen…”.

Merhaba organiseerde de wedstrijd in 2010 met een Coalitie van Cupido's: C.D.F., Citadelle, KAV-Intercultureel, KifKif, Minderhedenforum, SAMV, Regenbooghuis Brussel, alle roze huizen in Vlaanderen, True Colours en Wel Jong Niet Hetero.

Lees ook volgende berichten op deze blog: "Girlpower triomfeert dankzij tweestrijd. en Event 'Romeo & Leila' @ Brussels 14/05/2010.

Dit initiatief kon worden gerealiseerd dankzij de steun van de Vlaamse Gemeenschapscommissie en het Impulsfonds voor het Migrantenbeleid.

Girlpower triomfeert dankzij tweestrijd

Girlpower triomfeert dankzij tweestrijd

De winnaars van de poëziewedstrijd 'Liefde Breng ons Dichter' zijn bekend. Voor het eerst was de wedstrijd onderverdeeld in 2 categorieën. In beide categorieën grepen de vrouwen de macht.

Griet Buysse uit Zonhoven (Limburg) won in de categorie “jonger dan 25” met 'Rand', een gedicht over de tweestrijd tussen gevoel en verstand. Ze was ook al genomineerd in een wedstrijd van het Holebihuis Vlaams Brabant. “Ik had na mijn eerdere positieve ervaring gehoopt bij de genomineerden te zijn, maar vond het verrassend heerlijk om uiteindelijk voor het eerst als winnaar uit de bus te komen”.

Aicha Mazouzi uit Anwerpen was de verrassende winnares in de categorie volwassenen. Met het kort en krachtige "Ontkenning" wist ze de jury te charmeren. “Dit gedicht gaat over iemand die een masker opzet”, zegt Aicha “Ik denk dat iedereen zich kan terugvinden in het gedicht, ieder van ons heeft wel eens moment gehad dat men stiekem droomde van een ander wereld, een wereld waar men zichzelf kan zijn”.

Aicha is van Marokkaanse afkomst, moslima en hetero. “Ik ben zelf allochtoon van Belgische nationaliteit en draag een hoofddoek. Ik ben op verschillende plaatsen gediscrimineerd geweest, het is heel vermoeiend om je te moeten verantwoorden voor wie je bent. Ik ben er zeker van dat dit gedicht ook homo’s en lesbiennes aanspreekt - zij voelen meer dan wie ook hoe het voelt om geklemd te zijn tussen twee werelden.”

De wedstrijd is een initiatief van Merhaba en een coalitie van organisaties van etnisch-culturele minderheden en holebiorganisaties: CDF, CitaDelle, KAV-Intercultureel, Kifkif, Minderhedenforum, SAMV - Steunpunt Allochtone Meisjes en Vrouwen, Regenbooghuis Brussel, Roze Huis Antwerpen, Casa Rosa Gent, Holebihuis Leuven, Polaris Oostende, het Nieuwe Huis Limburg, True Colours en Wel Jong Niet Hetero.

Merhaba is een landelijke organisatie van en voor vrouwen en mannen met roots in de Maghreblanden, het Midden-Oosten en Turkije die zich aangetrokken voelen tot mensen van dezelfde sekse en/of vragen hebben over hun seksualiteit of genderidentiteit.

www.merhaba.be

----------------------------------------------------------------------

Ontkenning

Verborgen achter een sluier
Een schaduw
Zwevend tussen twee werelden
Verhinderd, Slapend en onverbloemd
Bemind door het
Ander

Aicha Mazouzi

Rand

je aanblik
sluipt tussen mijn oren
en blijft haperen
middenin een zin

dubbel gemengd
aanbid ik
de lach in je ogen
om iets wat je niet zei

daar waar rede faalt
heb ik je ontmoet
ergens op de rand
moet ik weer lossen

Griet Buysse

AGENDA 03/06/2010: cinema "Le Fil" de/van Mehdi Ben Attia

Genres d’à côté présente en collaboration avec Merhaba



Genres d’à côté stelt voor in samenwerking met Merhaba


Le Fil ( Mehdi Ben Attia ) avec/ met Claudia Cardinale, Salim Kechiouche, Antonin Stahly-Vishwanada

FR
De retour en Tunisie, après la mort de son père, Malik, la trentaine, doit à nouveau vivre chez sa mère. Il voudrait lui dire qu’il aime les hommes, mais il n’y arrive pas et s’enfonce dans ses mensonges. Lorsqu’il rencontre Bilal, tout devient possible : le jeune architecte, son amant et sa mère s’affranchissent des interdits pour embrasser pleinement la vie. Dans la chaleur de l’été tunisien, chacun va toucher du doigt le bonheur auquel il a longtemps aspiré.

Portés par les sensuels Kechiouche et Stahly-Vishwanada, cet opus lumineux est un magnifique hymne aux amours interdites mais tellement belles.

NL:
Terug in Tunesië, na de dood van zijn vader, moet Malik, een dertiger, opnieuw bij zijn moeder wonen. Hij wil haar vertellen dat hij op mannen valt, maar bij gebrek aan durf geraakt hij in zijn leugens verstrikt. Tot hij Bilal ontmoet en alles mogelijk wordt: de architect, zijn lief en zijn moeder gooien de taboes overboord en omarmen ten volle het leven.

In de hitte van de Tunesische zomer proeven ze elk het geluk waar zo zolang naar smachtten. Gedragen door het sensuele spel van Kechiouche en Stahly-Vishwanada is deze film een prachtige lofzang op de verboden, maar oh zo schone liefdes.

--------

Jeudi 03.06.2010 à 21:30
Donderdag 03.06.2010 om 21:30
Cinéma Arenberg
Galerie de la reine/Koninginnegalerij, 26 - Brussels 1000 Bruxelles
fictie - 2008 - 93’ OV: arabisch ondertitels: frans
fiction - 2008 - 93’ VO: arabe sous-titres: français

Event 'Romeo & Leila' @ Brussels 14/05/2010

Merhaba presents…français ci-dessous
«Liefde, breng ons Dichter » & « Romeo & Leila »
14/05/2010 @ Beursschouwburg
Deze Oriëntaalse Liefdesnacht brengt een mix van liefdesgedichten, passionele verhalen en zwoele live muziek, met de Tunesische diva Ghalia Benali in de voorstelling « Romeo en Leila ».

Een ontmoeting van Arabische-, klassieke Oriëntaalse muziek en jazz. Een gezongen en gedanste droom die de toeschouwer bij de ziel van Leila brengt, bij haar pijn, haar vreugde, haar dronkenschap, haar sterkte, haar sensualiteit.

Dezelfde avond worden de winnende gedichten van de poëziewedstrijd "Liefde, breng ons Dichter" bekendgemaakt, de minnezangers geroemd.

Een gebeuren in de intimistische sfeer van een Oriëntaals salon met als dubbele rode draad doorheen de hele avond : "Onmogelijke liefde, Onvoorwaardelijke liefde". Love hurts, love heals.

Merhaba in samenwerking met C.D.F., Citadelle, KAV-Intercultureel, KifKif, Minderhedenforum, SAMV, Regenbooghuis Brussel, alle roze huizen in Vlaanderen, True Colours en Wel Jong Niet Hetero.

@ De Beursschouwburg : August Ortsstraat 20-28, 1000 Brussel

Inkom : 7/5 euro (of Cultuurwaardebon)

Met de steun van : VGC, de Vlaamse Gemeenschap, Federaal Impulsfonds voor het Migrantenbeleid, Blgp, Rainbowhouse Brussels.

Info & Reservaties: 0488 572 574, wadiproject@gmail.com , www.merhaba.be
www.ghalia.be

____________

«Quand l’Amour unit les Poètes » & « Roméo & Leila »

14/05/2010 @ Beursschouwburg

Nuit orientale, placée sous le signe de l’amour. « Roméo et Leila », un récit en live interprété par la diva tunisienne Ghalia Benali. Un spectacle où la musique arabe vient à la rencontre des mélodies orientales, classique et Jazz. « Roméo et Leila» c’est un rêve dansé et chanté qui transporte au cœur des souffrances, des joies, de l’ivresse…un voyage au fond des âmes amoureuses, un récit d’espoir accompagné par une musique brûlante.

Beaucoup ont répondu à l’appel de l’amour. Pendant la soirée, les noms des gagnants du concours nationale de poésie « Quand l’Amour unit les Poètes » seront révélés. Ils recevront leurs prix des mains de … Ghalia Benali !

«Amour impossible, Amour inconditionnel » c’est le fil rouge de cette soirée orientale, intimiste et exceptionnelle. Bienvenus à tous.

Merhaba en collaboration avec C.D.F., Citadelle, KAV-Intercultureel, KifKif, Minderhedenforum, SAMV, Rainbowhouse Brussels, toutes les ‘Maison Arc-en-ciel’ en Flandre, True Colours et WJNH.

@ De Beursschouwburg : Rue August Orts 20-28, 1000 Bruxelles

Entrée: 7/5 euro (ou Cultuurwaardebon VGC)

Avec le soutien de : VGC, Vlaamse Gemeenschap, Federaal Impulsfonds voor het Migrantenbeleid (FIPI), Blgp, Rainbowhouse Brussels.

Info & Réservations: 0488 572 574, wadiproject@gmail.com , www.merhaba.be
www.ghalia.be

Ali van Jordanië - Mijn leven weer op het goede spoor

Wanneer ik me probeer te herinneren wanneer ik voor de eerste keer het gevoel had dat ik een deel van mezelf moest verbergen van mijn familie, moet ik terug naar 1990, naar een dag dat ik 5 jaar oud was.
Ik was dat weekend aan het logeren bij mijn grootouders, waar ik altijd heerlijk buiten kon spelen in de velden. Mijn grootmoeder gaf me ook de vrijheid en het vertrouwen om dat zonder al teveel toezicht te kunnen doen. Op het bewuste weekend besloot ik na te gaan of datgene wat ik altijd in tekenfilms had gezien, ook werkelijk kon gebeuren. Niet ver van haar huis liep er namelijk een spoorweg, twee keer per dag kwam daar een trein langs. Met spons en zeep in hand liep ik dus naar de spoorlijn. Zou het waar zijn dat je een trein kunt doen uitglijden door zeep op de sporen te smeren?

Langzaam begon ik de zeep op de sporen te smeren. Ik moest mijn spel echter plotseling onderbreken toen ik mijn grootmoeder hoorde vragen wat ik aan het doen was. "Niets!" zei ik, "ik ben gewoon de spoorlijnen aan het schoonmaken!"
Dat was niet de laatste keer dat ik zou moeten liegen over wat ik doe en waar ik van hou. Volwassen worden bleek te betekenen dat ik, net als zoveel anderen, "mijn echte ik" soms moest verbergen van de mensen die me het dierbaarste zijn. Niet omdat ik zelf vind dat er iets mis met me is, maar omdat het in een land waar tradities belangrijker zijn dan wetten, moeilijk is om niet gewoon te doen wat iedereen van je verwacht.

Het zou na die dag nog 16 jaar duren voordat ik de keuze zou kunnen maken over hoe ik wilde leven. Ik zou bij mijn familie kunnen blijven, maar ik was er zeker van dat ze op een bepaald moment mijn seksuele geaardheid zouden ontdekken. Dat zou het einde van mijn leven betekenen. Ik zou ook bij hen kunnen weggaan, een nieuw leven beginnen waarin ik zou kunnen zijn wie ik ben en mezelf redden, maar dat zou niet noodzakelijk een makkelijker leven zijn.

Dat is nu 3 jaar geleden, de dag dat ik mijn eigen leven begon in Jordanië, het land waar ik zo veel van hou. Jordanië is een heel vreedzaam land, en homoseksualiteit is er ook nooit tegen de wet geweest. Maar zoals ik al zei is Jordanië ook een land waar de wet minder belangrijk is dan de traditie. Ik begon een zelfstandig leven op te bouwen, een eigen thuis en mijn eerste baan. Maar het werd niet zo eenvoudig als ik dacht. Een van de eerste dingen die mijn baas me vertelde toen hij me aannam, was dat ik mezelf zoveel mogelijk als een hetero moest gedragen zodat niemand vermoedens zou krijgen over zijn eigen geaardheid. Ook nu nog moet ik een deel van mezelf verbergen want mijn baas is bang dat mensen anders zullen begrijpen dat hij ook homo is!

Als je hierheen zou komen, zou je waarschijnlijk geregeld twee mannen hand in hand zien rondlopen, dat is een heel normaal teken van vriendschap. En waarschijnlijk zou je ook een paar homo jongens in de straat zien wandelen, misschien lopen ze in een van de gay-friendly buurten, of misschien zou je geluk hebben en ben je hier op een donderdag wanneer er een homofuif is. Of misschien zul je ‘s morgens wakker worden, je hetero masker opzetten, je dagelijkse leven leiden en dan ‘s avonds, wanneer je thuis komt, je echte leven weer laten beginnen.

Maar ook dan, als je een avond met hetero vrienden of collega’s doorbrengt, zul je moeten kiezen hoe je je leven wilt leiden. Want als ze je erop betrappen dat je naar een leuke jongen aan het kijken bent en er een opmerking over maken, dan zul je er niets meer aan hebben om te zeggen: "Niets, ik ben gewoon de spoorlijnen aan het schoonmaken!"

[nvdr: Hartelijk dank aan de vertaler]

Yak Bogazimi (Poésie en Turc / Turkse Poësie)

YAK BOGAZIMI (Gayler)

Hazirim
Senin icin hazirlandim
Los isik beyaz carsaf icinde ben
Yanik esmer tenimde ter damlalari

Ellerin dokunsun silmeden
Bak yaninda titriyorum
Heyecanmi bu korkumu bilmiyorum

Erkeksi kokun yakiyor burun deliklerim
Ve oradan iceri giriyor cigerlerime
Sert tenini opuyor dudaklarim
Ruj izlerim kaliyor boynunda gogsunde

Uzun bekleyisin sonucu bu
Senin gel gitlerin ve tutarsizligin bitti
Simdi gece ikimizide yakiyor
Gunahlar olmayan gogsumden akiyor
Uclarina bak gozlerin orada op gozlerini
Cik yukari tum sertliginle boynumu op

Daha yukari cik bekleme seninim artik
Dudaklarimin arasinda eri yansin bogazim
Teninle karisik icmek istiyorum
son damlana kadar seni

* vertaling naar het Engels van dit gedicht staat bij 1ste reactie
* traduction vers l'anglais se trouve comme première réaction sous ce texte

Hartelijk dank voor de inzending! - Un grand merci au poète!

Interview: Hoogvlieger wint wedstrijd

Op dinsdag 13 mei 2008 werd de winnares van de poëziewedstrijd 'Liefde, breng ons Dichter' bekend gemaakt: Marion Oprel met het gedicht 'Vlieger in de wind' overtuigde de jury met haar kunnen.

Naast een vlammend passierode ruiker en de felicitaties van de jury, zal haar gedicht verspreid worden via een publicatie in The Rainbow Gazet en als postkaartje. Of liever gezegd een postkaartje op 5.000 exemplaren die via culturele centra, allochtone- en holebi-organisaties, ... over heel Vlaanderen en Brussel verspreid zullen worden.

Marion zweefde nog steeds toen we haar interviewden, maar we kregen toch een antwoord op onze vragen:

Merhaba: Hallo Marion, kan je je even voorstellen en ons vertellen waarom je meedeed aan de wedstrijd 'Liefde, breng ons Dichter' van Merhaba?

Marion:

Ik ben een van de bevoorrechten die in een land wonen waar we met onze grote liefde kunnen trouwen, ook al is zij of hij van hetzelfde geslacht.

Ik heb daarnaast geluk gehad in die zin dat ik tweelingzonen ter wereld heb mogen brengen, die mijn vrouw vervolgens ook heeft kunnen adopteren. In het overgrote deel van de wereld is dit ondenkbaar.

Ik heb altijd affiniteit gehad met gelijke behandeling en het wegnemen van discriminatie. Ik heb EGALITE, de vereniging van homoseksuele Europese ambtenaren, geleid en onder meer samen met mijn vrouw in 2007 de EuroGames-ceremonies voorbereid en geregisseerd en een tentoonstelling opgezet met de titel 'Echt verbonden - Brides and Grooms', over het opengesteld burgerlijk huwelijk.

Ik werk als tolk in de 'eenheid in verscheidenheid' binnen de Europese instellingen en rond op dit moment de opleiding tot Gestalt-therapeut af.

'Vlieger in de wind' schreef ik vanuit het besef dat onze liefde voor sommige 'buitenstaanders' - al behoren ze tot onze familie en andere naaste omgeving - moeilijk te vatten kan zijn, dat ze soms hun grondvesten lijkt te doen schudden, alsof ons geluk een bedreiging voor hun wereldbeeld zou vormen.

Merhaba: Had je verwacht te winnen? Wat vond je van de poëzieavond tot dan toe?

Marion: Het was een tweetalige wedstrijd, en ik dacht dat franstalige gedichten wellicht meer allochtone holebi's zouden aanspreken (een klein vooroordeeltje dat meteen zorgvuldig ontkracht is ;-)). Ik had het al heel fijn gevonden als het een blaadje in jullie bloemlezing zou mogen vullen. Maar toen mijn gedicht nog niet aan de orde was geweest en gedicht nummer twee werd getoond terwijl er links van mij een dame met een bos bloemen verscheen, begon het te kriebelen... Ik ben heel blij met de ruimte die 'Vlieger in de wind' krijgt!

Het was een zwoele avond, de ramen stonden open, er lagen tapijten en kussens op de grond en ik waande mij op bezoek in Marrakech. Ik heb genoten van de diversiteit onder de aanwezigen en merkte hoe spannend jullie het zelf vonden om als vereniging bijeen te zijn en naar buiten te treden. Sommige inzenders wilden of konden hun gedicht niet zelf voordragen, en dat geeft wel aan dat er nog een hele weg af te leggen is. De taal van de zanger en de trommelaarster klonk mij nog universeler in de oren dan alle gedichten samen. Jullie hebben veel talent in huis, ook de illustraties bij de gedichten vond ik prachtig.

Merhaba: Waar gaat je gedicht 'Vlieger in de wind' over (waar haalde je de inspiratie vandaan)?

Marion: Ik heb het gedicht ingestuurd voor 'Liefde breng ons Dichter' omdat het voor mijn gevoel naadloos aansluit bij de boodschap waar Merhaba symbool voor staat, en omdat ik het fijn vind om wederzijdse inspiratie op te doen.

Het gedicht kwam in een vloeiende beweging binnensijpelen. Ik hoop dat de lezer er iets eigens uit zal afleiden, en ik wil het dus liefst niet te veel 'invullen'. De aanleiding ertoe speelde levenslang: ik kom uit een christelijke achtergrond en heb niet alleen jarenlang geworsteld met mijn liefde voor een vrouwelijke partner, maar ook veel verdriet gehad door de afkeuring van de kant van mijn naaste familie.

Ik heb in de loop der tijd mijn eigen weg gevonden en samen met mijn vrouw en kinderen iets moois opgebouwd, maar het heeft lang geduurd voor ik mijn familie en anderen die dat niet zo op prijs stelden met een gerust en open hart tegemoet kon treden, met respect voor hun en mijn eigen eigenheid.

Want wat voor zin heeft het om respect en ruimte van anderen te vragen als ik die zelf ook niet van harte bied?

Ik heb 'Vlieger in de wind' geschreven omdat ik gegrepen was door het verhaal dat vriendinnen mij vertelden toen ze op het punt van trouwen stonden en een koude douche kregen van de ene helft van de familie. Ik vind het zo triest dat sommige mensen zich geen raad weten met het verlangen naar verbinding van hun naasten, en dat ze zo zichzelf soms nog verder vastzetten en anderen een gedeelte van de vreugde ontnemen...

Merhaba: Heb je een idee waarom het gedicht allochtone holebi's kan aanspreken?

Marion: Allochtone holebi's zijn een minderheid binnen andere minderheden, en hebben dus meer uit te zoeken dan een doorsnee autochtoon. Dat is geen gemakkelijke weg, en ik zou me kunnen indenken dat een allochtone holebi zich een tijd lang gedeisd denkt te moeten houden om anderen niet te kwetsen met zijn of haar authentieke manier van zijn, of zelfs om niet onderdrukt te worden.

Het vergt moed om desondanks te leven zoals je hart je ingeeft, en misschien kan het gevoel rond mijn vlieger - met de davers op je lijf toch respect opbrengen voor de ander en leren dat de liefde wegen vindt - het perspectief wat verruimen.

Merhaba: Wil je er nog iets aan toevoegen?

Marion:Er is geen koe zo bont, of er is een vlekje aan... Iedereen is anders, en als we elkaar de ruimte geven om elk op onze eigen manier te leven, zonder afbreuk te hoeven doen aan onszelf of een ander, wordt de wereld er elke dag rijker van. Veel goeds voor Merhaba!

Marion, alvast bedankt voor het interview en we wensen je 'Vlieger in de wind' en je verder leven gunstige winden toe!

Liefde, breng ons Dichter - de winnaar !

Op dinsdag 13 mei 2008 werd de winnaar van de Poëziewedstrijd 'Liefde breng ons Dichter' bekendgemaakt en op gepaste wijze in de bloemetjes gezet.

We zetten hieronder de verschillende genomineerden (in totaal 4) op een rijtje maar de winnaar staat hier net onder. Geniet van hun schrijfsels!

Oriëntaalse groetjes

Saïd

----------------------------------------------

Vlieger in de wind

Voor hen die wijken,
stil en neergeslagen,
in de bijsternis
van nog niet weten

hoe de liefde wegen vindt,

Voor hen die zwijgen,
bij het hoogtij van verbondenheid
van wat niet kon,
niet mag
en dus niet duldbaar is,

Voor hen die smeden
aan het hek dat binden moet,
behouden zal,
bezweren wil,

laat ik een vlieger op
met een lint dat hemelwolken
aan de lage zoden vlecht,

laat ik mijn hart,
dat even stilstond,
weer langzaam wennen
aan de warmte

die ik deel

met wie
wèl
voelen wil.

Marion Oprel

"Liefde": de 2de genomineerde

Op dinsdag 13 mei 2008 werd de winnaar van de Poëziewedstrijd 'Liefde breng ons Dichter' bekendgemaakt en op gepaste wijze in de bloemetjes gezet.

We zetten hierbij de verschillende genomineerden (in totaal 4) op een rijtje, en laten jullie genieten van hun schrijfsels!

Oriëntaalse groetjes
Saïd

Wapenstilstand – door FaridS

Het is stralend oorlog in ons hoofd
Dwarrelend daalt een blad neder,
Weg van Liefde, Weg van hoop
Daalt neder in een kolk.

Triest kijk ik naar binnen
Ik bloed en aarzel:
Zwicht je voor de stroom?
Stille wakende nachten,
Lig ik naar je aanwezigheid te smachten.
Je zuurstof heb ik nodig.
Dat weet je.

Ik raak je onthulde gedachten:
Je licht kan het niet meer aan, te schijnen
Hoe sus ik je angst voor ontreddering?

Het is vrede in ons hoofd
Dwarrelend blad zit vast in ons moeras
Liefde is weerloos ... zonder jou.
Verwijt me niet van te dromen
Over samen
Vòòr de toekomst opstaat
Vòòr de toekomst neerzijgt als een bijl.
Wat is de prijs van een wapenstilstand?

"Liefde": de derde genomineerden

De derde genomineerden van de Poëziewedstrijd 'Liefde breng ons Dichter' is een ex aequo.

Genieten van hun schrijfsels!

Op de derde plaats staan 2 genomineerden:
"Pijn scheurt me" van Kaar
"Verdwaald" door EnjoyLife

Oriëntaalse groetjes

Saïd

Pijn scheurt me – door Kaar

Pijn scheurt me
Doormidden
Een helft
Voor mij
Een helft
Voor jou
Laat dit smelten
Samen
Zodat ik nooit meer hoef te scheuren
Nooit meer hoef te missen
Ik adem in jou
Zoals ik alleen kan leven
Jij met mij

Verdwaald – door EnjoyLife

Lange tijd was ik niet wie ik ben
Ik leefde en deed wat ik moest doen
maar ik kon niet zijn wie ik ben
Ikzelf wilde niet zijn wie ik ben
Ik wilde het van me afschudden
Het leek een kostuum te zijn dat ik niet wilde dragen
Ik trok eraan en zocht een ander
één dat me zou passen en hen niet verassen
maar het is er nog steeds
en moet ik het geloven
maar hoe doe ik het hen geloven
Ze zien me
als wie ze willen
Niet als wie ik ben
Voor hen is het fout
Ik hoor mijn hart niet te delen met hetzelfde geslacht
Ik mag met haar spreken, lachen, wenen
maar ik mag haar niet liefhebben
als mijn wederhelft
Ik kan vluchten, ik kan het ontkennen, ik kan het verbergen
Maar ik kan niet, het niet zijn, ik ben het
Ze doen mijn hart op hol slaan, ze trekken me aan
Ze doen me opfleuren als ik het niet meer zie zitten
Ik wil mijn liefde met ze delen, meer dan vriendschap
Intens en sensueel wil ik met haar zijn
Voor eeuwig en altijd
Blijft deze fantasie in mij voortleven,
of krijgt het een plek in hun realiteit