Showing posts with label antwerpen. Show all posts
Showing posts with label antwerpen. Show all posts
Saturday, March 12, 2011
Cinema: Mine Vaganti (NL/FR)
(français ci-dessous)
Op 23 maart komt de Italiaanse film Mine Vaganti uit, een bitterzoete komedie over een ontwrichte familie, homoseksualiteit en vrijheid die het probleem rond coming out op een lichtvoetige manier aanpakt.
Tomasso Cantone is de jongste telg van een grote, traditionele familie van pastamakers in Puglia, in het zuiden van Italië. Hij leidt een comfortabel leventje in Rome, heeft de ambitie om schrijver te worden en woont samen met zijn vriend Marco – een leven waar zijn conservatieve familie niet van op de hoogte is. Als zijn vader hem vraagt om terug te keren naar Lecce om er mee te werken in het pastabedrijf, besluit Tomasso, die daar helemaal geen zin in heeft, om uit te komen voor zijn homoseksualiteit. Hij hoopt dat hij op die manier aan zijn verplichtingen kan ontkomen. Maar tijdens het familiediner worden zijn plannen gedwarsboomd door zijn broer Antonio. Tomasso belandt onverwacht in een situatie die hij te allen prijze had willen vermijden.
Mine Vaganti is te zien vanaf 23/03/2011 in:
Cinema Cartoon’s – Antwerpen
Studio Skoop – Gent
Vendôme – Brussel
Les Grignoux – Luik
Voor meer informatie en trailer van de film kan u terecht op de website:
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
(en français)
Le 23 Mars le film italien Mine Vaganti sort au cinéma. C’est une comédie aigre-douce sur une famille disloquée, l’homosexualité et la liberté qui s’attaque au problème du coming out a une façon légère.
Tommaso est le benjamin d’une grande famille qui est propriétaire d’une fabrique de pâtes dans les Pouilles. Le clan Cantone s’est réuni aujourd’hui pour un repas de fête en famille à l’occasion du passage de relais à Antonio qui doit reprendre la direction des affaires. Tommaso veut en profiter pour annoncer son homosexualité à sa famille qui ne se doute de rien. L’ambiance est festive, la famille rassemblée autour de la table, et Tommaso s’apprête à prendre la parole lorsque Antonio lui pique son effet. A la surprise générale, Antonio annonce à sa famille horrifiée qu’il est gay. Vincenzo est hors de lui à l’idée que son aîné et futur successeur aime les hommes ; il le met à la porte et annonce qu’il rompt avec lui, puis s’effondre sous les yeux de sa famille désemparée. La fabrique de pâtes revient ainsi à Tommaso qui avait en fait de tout autres projets. Son compagnon et la vie à Rome lui manquent, mais comment peut-il maintenant dire la vérité à sa famille sans compromettre la vie de son père ? C’est alors que ses amis romains débarquent pour une visite surprise dans les Pouilles.
Mine Vaganti est a voir à partir de 23/03/2011 dans:
Cinema Cartoon’s – Anvers
Studio Skoop – Gent
Vendôme – Bruxelles
Les Grignoux – Liège
Vous pouvez retrouver plus d’infos et le trailer du film sur abc-distribution.be
Monday, February 28, 2011
Studiedag 'Holebi & onderwijs' don.12 mei 2011 (Antwerpen)
Studiedag 'Holebi & onderwijs' don.12 mei 2011
08-02-2011De holebi-diversiteit in onze maatschappij, toont zich ook in klasgroepen. Een school met 500 leerlingen telt gemiddeld 25 tot 50 holebi-leerlingen (5 à 10 %). Deze studiedag verdiept zich in dit onderwerp en biedt u inspiratie om aan vakoverschrijdende eindtermen rond dit thema te werken.
Waarom deze studiedag?- Onderzoek wijst uit dat jongeren een eerder negatieve kijk hebben op holebi-seksualiteit.
- Leerkrachten weten het thema vaak niet goed te integreren in hun lessenpakket.
- Holebi-jongeren vinden in het secundair onderwijs moeilijker aansluiting bij de school dan hun hetero leeftijdsgenoten.
De nieuwe vakoverschrijdende eindtermen verplichten uw school om oog te hebben voor deze problemen. De studiedag 'Holebi en onderwijs' helpt u om uw school(beleid) holebi-vriendelijk te maken en te voldoen aan de vakoverschrijdende eindtermen op dit gebied.
U hoort en ontmoet er specialisten van çavaria (koepel holebi-verenigingen) en ervaringsdeskundigen: leerkrachten die spreken uit hun eigen ervaring als holebi-leerkracht en/of met holebi-leerlingen in de klas.Voor wie?
- directeurs secundair onderwijs:U krijgt ideeën, tips en informatie om uw school diversiteitskrachtiger te maken en om bepaalde vakoverschrijdende eindtermen een plaats in uw school te geven. In het namiddagprogramma maken we dit concreet in workshops.
- leerkrachten, clb-medewerkers, begeleidingsdiensten:
U gaat naar huis met concrete ideeën, tips, informatie… U krijgt de kans ervaringen uit te wisselen en u krijgt informatie over hoe u met het holebi-thema aan de slag kan in uw klas of school.
Wanneer?
Donderdag 12 mei 2011 van 9 tot 16 uur.Waar?
Den Bell
Francis Wellesplein 1
2018 AntwerpenSchrijf snel in!
Hier vindt u het digitaal inschrijvingsformulier. De keuze voor een workshop kan u tijdens de studiedag maken.Snelle inschrijvers kunnen onmiddellijk aan de slag. Per school ontvangen zij een educatief pakket met diverse handboeken/DVD’s ter waarde van 60 euro.Meer info
Waarom deze studiedag?
U hoort en ontmoet er specialisten van çavaria (koepel holebi-verenigingen) en ervaringsdeskundigen: leerkrachten die spreken uit hun eigen ervaring als holebi-leerkracht en/of met holebi-leerlingen in de klas.
U gaat naar huis met concrete ideeën, tips, informatie… U krijgt de kans ervaringen uit te wisselen en u krijgt informatie over hoe u met het holebi-thema aan de slag kan in uw klas of school.
Francis Wellesplein 1
2018 Antwerpen
Wednesday, February 9, 2011
Buiten strijd, binnenstrijd (tweede brief aan Youssef)
Beste Youssef
Soms valt de tijd even stil en wil je niet geloven wat je hoort, wil je niet geloven wat je voelt. En toch is het de onverbiddelijke, kille realiteit. Waarschijnlijk ben je verwonderd dat ik opnieuw in mijn pen kruip.
Ik weet het, je zal misschien nooit deze brief lezen, dan is dit gewoon eenrichtingsverkeer. Toch is er iets aangrijpend gebeurd dat mij en een aantal van mijn vrienden wezenloos achterlaat met een grote vraag: Waarom?
David Kato, een van de Oegandese voorvechters van gelijke rechten, werd brutaal vermoord. Hij zag het recht om lief te hebben wie je wilt, ongeacht het geslacht, als deel van de meest rudimentaire mensenrechten.
Toen hij voor het Oegandese gerecht de strijd aanbond tegen de haat verspreidende media, getuigde hij niet alleen moed, hij toonde ook dat je je nooit mag laten ketenen aan vooronderstellingen. Een strijd is nooit verloren, zolang je niet opgeeft. David vocht tegen de haat van Goliath. Met succes. Een revolutie. De wet beschermde opnieuw. Tegen mensen die heksenjachten nieuw leven willen inblazen. Hij heeft het moeten bekopen met zijn leven.
Waarom. Dat is het woord dat in iedereen spontaan opkomt. Vanwaar die haat tegen mensen die hun gevoelens niet willen en kunnen wegstoppen? Voor mensen die strijden voor mensenrechten, voor mensen die strijden tegen vooroordelen. Vooroordelen die hardnekkig een voedingsbodem vormen voor alle vormen van uitsluiting.
En het klimaat in Uganda was en is nog steeds haatdragend. Daarom was David Kato een jaar geleden onder andere naar Brussel gekomen. Want Uganda valt ten prooi aan zinloos geweld tegen holebi’s. Mensen worden opgejut door extremisten uit fundamentalistische christelijke en uit extremistische islamitische hoek. Het probleem met extremisten is dat ze door hun blindheid, hun obsessie de waarden van hun oorspronkelijke religie volledig ondergraven. Naastenliefde en moord zijn toch elkaars tegenpolen?
Wees gerust, de mensenrechten in Uganda zijn niet buiten strijd, integendeel … ze werken duidelijk inspirerend voor mensen daar … en hier. Van binnenuit.
Ik las een persbericht van Kato’s Oegandese vrienden, en werd stil van de waardigheid waarmee ze de rouw dragen. Ze vragen hierin respect te hebben en het Oegandese gerecht zijn werk te laten doen. Ze hebben heel goed begrepen, dat inadequate buitenlandse inmenging gerechtigheid meer kwaad dan goed kan doen. Net zoals David destijds vertrouwen had in een efficiënt gerecht en daar ook gelijk kreeg.
Wat kunnen we dan wel doen? Ook hier zou ik opnieuw naar voorstellen van zijn vrienden van de SMUG willen verwijzen. De Oegandese regering onder druk zetten om het onderzoek naar deze moord heel minutieus en correct uit te voeren. Ook moeten we blijven aandacht hebben opdat de Oegandese anti-homowet er nooit zou komen. We moeten blijven pleiten voor mensenrechten, integraal en voor iedereen.
Oproepen om bijvoorbeeld de ontwikkelingshulp te koppelen aan holebirechten, lijken op het eerste zicht een stok achter de deur om de regering onder druk te zetten, maar werken contraproductief. Want de enige die je hiermee echt treft zijn de zwaksten uit de Oegandese samenleving.
Mij lijkt het veel efficiënter om de verantwoordelijken voor het verspreiden van de hate speeches aan te pakken. Want door die buitenlandse inmenging aan te pakken, tonen wij aan dat er de buitenlandse inmenging is van extremistische Amerikaanse katholieken en extremistische moslims die de binnenlandse ontvoogdingsstrijd voor meer mensenrechten proberen te fnuiken (waaronder het recht om lief te hebben ongeacht het geslacht).
Ik denk dat een van de dingen die ik geleerd heb van Kato’s strijd is dat mensenrechten ondeelbaar zijn. We zullen hem nooit meer zien pleiten voor de meest rudimentaire mensenrechten. Want hij werd vermoord … uit lafheid .. uit haat ..uit onmacht. Dankzij zijn strijd voor gerechtigheid, het protest en roep tot internationale solidariteit … werden de uitsluiting of discriminatie aan de kaak gesteld van holebi’s in Uganda.
Youssef, ik hoop dat Kato’s leven ook een beetje jou zal inspireren. Van binnenuit.
Oriëntaalse groetjes
Saïd Al Nasser
------------------------------------------------------------------------------
IN MEMORIAM
David Kato
werd op 26 januari 2011 brutaal vermoord
in zijn woning te Kampala, Oeganda.
David was een gerespecteerde leraar,
publiek woordvoerder voor SMUG, Sexual Minorities Uganda en jarenlang een boegbeeld in de strijd voor de mensenrechten van Holebi’s en transgenders.
Zijn familie, vrienden, collega's en
medestanders zijn diep geroerd door de talrijke blijken van medeleven uit de hele wereld.
Een collectief van LGBTI organisaties houdt op
zondag 13 februari . 2011 om 14.30 u
een In Memoriam voor David KATO.
In zaal Rubens – Statiestraat 175 – Berchem (vlak aan station)
waar een rouwregister kan ondertekend worden.
----
IN MEMORIAM
David Kato
was brutally murdered on the 26 of january
in his home at Kampale, Uganda.
David was a respected teacher, advocacy officer
of Sexual Minorities Uganda (SMUG) and a
long time leading activist for lesbian, gay and transgender human rights.
David's family, colleagues and friends are deeply touched by the numerous condolences and offers
of support from the global community.
A collective of LGBTI groups will hold a vigil
in memory of David on feb. 13 at 14.30 h in the Rubens hall – Statiestraat 175 - 2600 Berchem.
A mourning register will be available for being signed.
----------------------------------------------------------------------
IN MEMORIAM
David Kato
a été cruellement assasiné le 26 janvier dans sa maison à Kampala, Ouganda.
David fut un professeur respecté, le porte-parole officiel pour SMUG, les Minorités Sexuelles
de l' Ouganda et pendant de longues années un combattant en chef pour les droits de l'homme
des personnes LGBTI.
Sa famille, ses collegues et amis se disent fort émus par les nombreux témoignages de deuil et
de support exprimé par la communauté mondiale.
A la mémoire de David un collectif de groupes LGBTI organise un memorial
le 13 février à 14.30h dans la salle Rubens –Statiestraat 175 à 2600 Berchem
où un registre de deuil pourra être sousigné.
Soms valt de tijd even stil en wil je niet geloven wat je hoort, wil je niet geloven wat je voelt. En toch is het de onverbiddelijke, kille realiteit. Waarschijnlijk ben je verwonderd dat ik opnieuw in mijn pen kruip.
Ik weet het, je zal misschien nooit deze brief lezen, dan is dit gewoon eenrichtingsverkeer. Toch is er iets aangrijpend gebeurd dat mij en een aantal van mijn vrienden wezenloos achterlaat met een grote vraag: Waarom?
David Kato, een van de Oegandese voorvechters van gelijke rechten, werd brutaal vermoord. Hij zag het recht om lief te hebben wie je wilt, ongeacht het geslacht, als deel van de meest rudimentaire mensenrechten.
Toen hij voor het Oegandese gerecht de strijd aanbond tegen de haat verspreidende media, getuigde hij niet alleen moed, hij toonde ook dat je je nooit mag laten ketenen aan vooronderstellingen. Een strijd is nooit verloren, zolang je niet opgeeft. David vocht tegen de haat van Goliath. Met succes. Een revolutie. De wet beschermde opnieuw. Tegen mensen die heksenjachten nieuw leven willen inblazen. Hij heeft het moeten bekopen met zijn leven.
Waarom. Dat is het woord dat in iedereen spontaan opkomt. Vanwaar die haat tegen mensen die hun gevoelens niet willen en kunnen wegstoppen? Voor mensen die strijden voor mensenrechten, voor mensen die strijden tegen vooroordelen. Vooroordelen die hardnekkig een voedingsbodem vormen voor alle vormen van uitsluiting.
En het klimaat in Uganda was en is nog steeds haatdragend. Daarom was David Kato een jaar geleden onder andere naar Brussel gekomen. Want Uganda valt ten prooi aan zinloos geweld tegen holebi’s. Mensen worden opgejut door extremisten uit fundamentalistische christelijke en uit extremistische islamitische hoek. Het probleem met extremisten is dat ze door hun blindheid, hun obsessie de waarden van hun oorspronkelijke religie volledig ondergraven. Naastenliefde en moord zijn toch elkaars tegenpolen?
Wees gerust, de mensenrechten in Uganda zijn niet buiten strijd, integendeel … ze werken duidelijk inspirerend voor mensen daar … en hier. Van binnenuit.
Ik las een persbericht van Kato’s Oegandese vrienden, en werd stil van de waardigheid waarmee ze de rouw dragen. Ze vragen hierin respect te hebben en het Oegandese gerecht zijn werk te laten doen. Ze hebben heel goed begrepen, dat inadequate buitenlandse inmenging gerechtigheid meer kwaad dan goed kan doen. Net zoals David destijds vertrouwen had in een efficiënt gerecht en daar ook gelijk kreeg.
Wat kunnen we dan wel doen? Ook hier zou ik opnieuw naar voorstellen van zijn vrienden van de SMUG willen verwijzen. De Oegandese regering onder druk zetten om het onderzoek naar deze moord heel minutieus en correct uit te voeren. Ook moeten we blijven aandacht hebben opdat de Oegandese anti-homowet er nooit zou komen. We moeten blijven pleiten voor mensenrechten, integraal en voor iedereen.
Oproepen om bijvoorbeeld de ontwikkelingshulp te koppelen aan holebirechten, lijken op het eerste zicht een stok achter de deur om de regering onder druk te zetten, maar werken contraproductief. Want de enige die je hiermee echt treft zijn de zwaksten uit de Oegandese samenleving.
Mij lijkt het veel efficiënter om de verantwoordelijken voor het verspreiden van de hate speeches aan te pakken. Want door die buitenlandse inmenging aan te pakken, tonen wij aan dat er de buitenlandse inmenging is van extremistische Amerikaanse katholieken en extremistische moslims die de binnenlandse ontvoogdingsstrijd voor meer mensenrechten proberen te fnuiken (waaronder het recht om lief te hebben ongeacht het geslacht).
Ik denk dat een van de dingen die ik geleerd heb van Kato’s strijd is dat mensenrechten ondeelbaar zijn. We zullen hem nooit meer zien pleiten voor de meest rudimentaire mensenrechten. Want hij werd vermoord … uit lafheid .. uit haat ..uit onmacht. Dankzij zijn strijd voor gerechtigheid, het protest en roep tot internationale solidariteit … werden de uitsluiting of discriminatie aan de kaak gesteld van holebi’s in Uganda.
Youssef, ik hoop dat Kato’s leven ook een beetje jou zal inspireren. Van binnenuit.
Oriëntaalse groetjes
Saïd Al Nasser
------------------------------------------------------------------------------
IN MEMORIAM
David Kato
werd op 26 januari 2011 brutaal vermoord
in zijn woning te Kampala, Oeganda.
David was een gerespecteerde leraar,
publiek woordvoerder voor SMUG, Sexual Minorities Uganda en jarenlang een boegbeeld in de strijd voor de mensenrechten van Holebi’s en transgenders.
Zijn familie, vrienden, collega's en
medestanders zijn diep geroerd door de talrijke blijken van medeleven uit de hele wereld.
Een collectief van LGBTI organisaties houdt op
zondag 13 februari . 2011 om 14.30 u
een In Memoriam voor David KATO.
In zaal Rubens – Statiestraat 175 – Berchem (vlak aan station)
waar een rouwregister kan ondertekend worden.
----
IN MEMORIAM
David Kato
was brutally murdered on the 26 of january
in his home at Kampale, Uganda.
David was a respected teacher, advocacy officer
of Sexual Minorities Uganda (SMUG) and a
long time leading activist for lesbian, gay and transgender human rights.
David's family, colleagues and friends are deeply touched by the numerous condolences and offers
of support from the global community.
A collective of LGBTI groups will hold a vigil
in memory of David on feb. 13 at 14.30 h in the Rubens hall – Statiestraat 175 - 2600 Berchem.
A mourning register will be available for being signed.
----------------------------------------------------------------------
IN MEMORIAM
David Kato
a été cruellement assasiné le 26 janvier dans sa maison à Kampala, Ouganda.
David fut un professeur respecté, le porte-parole officiel pour SMUG, les Minorités Sexuelles
de l' Ouganda et pendant de longues années un combattant en chef pour les droits de l'homme
des personnes LGBTI.
Sa famille, ses collegues et amis se disent fort émus par les nombreux témoignages de deuil et
de support exprimé par la communauté mondiale.
A la mémoire de David un collectif de groupes LGBTI organise un memorial
le 13 février à 14.30h dans la salle Rubens –Statiestraat 175 à 2600 Berchem
où un registre de deuil pourra être sousigné.
Labels:
antwerpen,
brussel,
buitenlandse inmenging,
david kato,
extremisten,
holebi asielzoekers,
homofobie,
mensenrechten,
merhaba,
moord,
oeganda,
rouw,
solidariteit,
wake,
wish,
WISH to be special
Friday, February 4, 2011
Valentijns Tea-Dance met herdenking voor David Kato
WISH vzw heeft op 13 februari een valentijnsfeest gepland, “WISH To Be Special” een teadance van 14h. tot 21h. voor holebi- en transgender asielzoekers van over gans België. Tijdens deze teadance is er ook een herdenkingsplechtigheid voorzien voor de Oegandese mensenrechtenactivist David Kato.
In samenwerking met Fedasil (AHHA), Rainbows United (Merhaba, Rainowhouse, The Belgian Pride,WISH, AHHA) en met steun van Het Roze Huis Antwerpen was gepland om voor deze doelgroep, - die hun seksualiteit vaak in de anonimiteit van een groot asielcentrum of een Lokaal Opvanginitiatief, waar ze niet ge-out zijn, moeten beleven, - een valentijnsfeest aan te bieden. We verwachten 120 holebi- en
transgender asielzoekers uit alle hoeken van het land, en van minstens 20 diverse nationaliteiten.
De moord op David Kato heeft ons ertoe aangezet het feest, wat het nog steeds zal zijn, te beginnen met een herdenkingsplechtigheid. Iedereen wordt van harte uitgenodigd aan deze plechtigheid deel te nemen en op die manier de aanwezige holebi- en transasielzoekers een hart onder de riem te steken. Deze doelgroep is slachtoffer van dezelfde mechanismen die tot de moord op David Kato geleid hebben, en als holebi-of transvluchteling hebben velen onder hen geen echte familie om samen dit soort van pijnlijke evenementen te verwerken.
Om aan de noden en behoeften van de doelgroep holebi-asielzoekers tegemoet te komen wordt het korte maar krachtige muzikale afscheidsplechtigheid om 14h30, waarna we het valentijnsfeest laten doorgaan. De Gentse Jazz Diva “Sabijn” en een gerenommeerde Oegandese Jazz pianist zullen een sterk muzikaal signaal geven en David Kato alle eer aan doen. Zij stellen zich ook met al hun talent garant om daarna het feest terug op gang te trekken. Vanaf 17h. tot 21h. neemt een Afrikaanse DJ en enkele bandjes over.Tijdens de herdenkingsplechtigheid wordt iedereen geconfronteerd met de plaats die voor altijd leeg zal blijven. De stoel van David zal op vele fora en plaatsen voor altijd leeg blijven, maar zijn nalatenschap zullen we in ere houden. David heeft veel gereisd en bracht zijn boodschap tot in alle uithoeken, met die erfenis moeten wij verder werken. Onvermoeibaarheid en inhoud kenmerkten hem, littekens merkten hem. Overal waar David Kato LGBTI-rechten op de agenda heeft geplaatst, moeten mensen met zijn nalatenschap aan de slag, ook hier in Vlaanderen, In België en in Europa.
Tea Dance met herdenking David Kato, 13 februari Zaal Rubens aan het station van Berchem. (Statiestraat 175)
transgender asielzoekers uit alle hoeken van het land, en van minstens 20 diverse nationaliteiten.
De moord op David Kato heeft ons ertoe aangezet het feest, wat het nog steeds zal zijn, te beginnen met een herdenkingsplechtigheid. Iedereen wordt van harte uitgenodigd aan deze plechtigheid deel te nemen en op die manier de aanwezige holebi- en transasielzoekers een hart onder de riem te steken. Deze doelgroep is slachtoffer van dezelfde mechanismen die tot de moord op David Kato geleid hebben, en als holebi-of transvluchteling hebben velen onder hen geen echte familie om samen dit soort van pijnlijke evenementen te verwerken.
Om aan de noden en behoeften van de doelgroep holebi-asielzoekers tegemoet te komen wordt het korte maar krachtige muzikale afscheidsplechtigheid om 14h30, waarna we het valentijnsfeest laten doorgaan. De Gentse Jazz Diva “Sabijn” en een gerenommeerde Oegandese Jazz pianist zullen een sterk muzikaal signaal geven en David Kato alle eer aan doen. Zij stellen zich ook met al hun talent garant om daarna het feest terug op gang te trekken. Vanaf 17h. tot 21h. neemt een Afrikaanse DJ en enkele bandjes over.Tijdens de herdenkingsplechtigheid wordt iedereen geconfronteerd met de plaats die voor altijd leeg zal blijven. De stoel van David zal op vele fora en plaatsen voor altijd leeg blijven, maar zijn nalatenschap zullen we in ere houden. David heeft veel gereisd en bracht zijn boodschap tot in alle uithoeken, met die erfenis moeten wij verder werken. Onvermoeibaarheid en inhoud kenmerkten hem, littekens merkten hem. Overal waar David Kato LGBTI-rechten op de agenda heeft geplaatst, moeten mensen met zijn nalatenschap aan de slag, ook hier in Vlaanderen, In België en in Europa.
Tea Dance met herdenking David Kato, 13 februari Zaal Rubens aan het station van Berchem. (Statiestraat 175)
Tuesday, October 26, 2010
MERHABA INFO. Allochtone holebi's genomineerd voor Emancipatieprijs van VOEM
Allochtone holebi's genomineerd voor
emancipatieprijs van VOEM
Merhaba (de organisatie voor en door allochtone holebi's met roots in Noord Afrika, Midden-Oosten en Turkije) is een van de genomineerden voor de Emancipatieprijs van de VOEM (Vereniging voor Ontwikkeling en Emancipatie van Moslims). De jaarlijkse prijs wordt uitgereikt aan personen of organisaties die zich verdienstelijk hebben gemaakt door allochtone en autochtone Vlamingen, moslims en niet-moslims, dichter bij elkaar te brengen en hen steunen om in solidariteit voor elkaar op te komen.
Saïd: "Merhaba voelt zich gesterkt door deze nominatie én wil verder zijn rol als positief-kritische bruggenbouwer blijven vervullen. We zijn heel blij met dit duidelijk signaal dat ons vanuit een belangrijke speler in het allochtoon middenveld gegeven wordt. Ik weet ook dat deze prijs onrechtstreeks ook een hart onder de riem is naar bijvoorbeeld ouders van allochtone holebi's toe."
Op vrijdag 29 oktober 2010
Saïd: "Merhaba voelt zich gesterkt door deze nominatie én wil verder zijn rol als positief-kritische bruggenbouwer blijven vervullen. We zijn heel blij met dit duidelijk signaal dat ons vanuit een belangrijke speler in het allochtoon middenveld gegeven wordt. Ik weet ook dat deze prijs onrechtstreeks ook een hart onder de riem is naar bijvoorbeeld ouders van allochtone holebi's toe."
Op vrijdag 29 oktober 2010
zullen twee van hen de Emancipatieprijs in ontvangst mogen nemen.
De laureaten worden op de uitreiking zelf bekendgemaakt.
http://www.voem-vzw.be/index.php?option=com_content&view=article&id=441:antwerpen-29-oktober-uitreiking-emancipatieprijs&catid=2:voem-activiteiten&Itemid=2
De 7 genomineerden zijn:
- Stichting Communicatie in Beeld (CIB) - www.communicatieinbeeld.be
- ACW 2060 ? Antwerpen - acw-2060@telenet.be / www.acw.be
- Moskee Al-Buraq in Mechelen - fb154634@skynet.be
- Ali Salmi - salmiali.wordpress.com
- Intercultural Dialogue Platform (IDP) - www.idp-pdi.be
Merhaba - www.merhaba.be
- Mina Chebaa - vereniging Vrouwenemancipatie Antwerpen, minachebaa@hotmail.com
Meer informatie? Plus d'informations?
Merhaba vzw/asbl
Catherine Gouffau
0488-572.574
wadiproject@gmail.comMerhaba vzw/asbl
Catherine Gouffau
0488-572.574
www.merhaba.be
Word lid van onze Facebook groepen / Rejoignez-nous sur les groupes Facebook:
"Merhaba vzw/asbl" & "Arab Funky Party"
Monday, July 26, 2010
Girlpower bevestigt poëtisch talent ...
Met het project "1001 Liefdes" ging Creatief Schrijven vzw op zoek naar 1001 liefdesbrieven van 1001 verschillende mensen. De 1001 brieven en gedichten zijn te lezen op de website van de vzw: www.creatiefschrijven.be en worden ondertussen uitgegeven in boekvorm. Creatief Schrijven biedt via haar boekenreeks de kans aan niet-professionele schrijvers om gepubliceerd en dus gelezen te worden op grotere schaal.
Deel 10 van de elfdelige liefdes-boekenreeks is zopas verschenen; het laatste volume verschijnt op het einde van de zomer. Boek 10 telt 91 pittige liefdes-schrijfsels waaronder meerdere gedichten van de Merhaba dichtwedstrijd "Liefde Breng ons Dichter" die op 14 februari 2010 werd gelanceerd. Merhaba werkte immers mee aan "1001 liefdes" door "Liefde Breng ons Dichter" te koppelen aan het project van Creatief Schrijven.
Enkele van de gedichten die werden opgenomen in het boek "1001 liefdes", zijn de ons nauw aan het hart liggende inzendingen van Aicha Mazouzi en Marion Oprel. Met "Ontkenning" won Aicha Mazouzi de dichtwedstrijd in de categorie volwassenen. Marion Oprel, die bij de eerste editie van "Liefde Breng ons Dichter" (2008) won met "Vlieger in de Wind", werd dit jaar genomineerd met "Deuntje" en eindigde tweede.
De tweede editie van de poëziewedstrijd "Liefde, Breng ons Dichter" draaide om het thema 'Onmogelijke liefde, Onvoorwaardelijke liefde'. De centrale boodschap in deze wedstrijd was dat we iedereen eens even wilden doen stilstaan bij wat we gemeenschappelijk hebben ondanks de verschillen. Wanneer je iemand liefhebt, valt dit niet altijd in goede aarde. Je partner heeft niet de juiste leeftijd, kleur, godsdienst of het juiste geslacht. Maar dat houdt de Liefde niet tegen…”.
Merhaba organiseerde de wedstrijd in 2010 met een Coalitie van Cupido's: C.D.F., Citadelle, KAV-Intercultureel, KifKif, Minderhedenforum, SAMV, Regenbooghuis Brussel, alle roze huizen in Vlaanderen, True Colours en Wel Jong Niet Hetero.
Lees ook volgende berichten op deze blog: "Girlpower triomfeert dankzij tweestrijd. en Event 'Romeo & Leila' @ Brussels 14/05/2010.
Dit initiatief kon worden gerealiseerd dankzij de steun van de Vlaamse Gemeenschapscommissie en het Impulsfonds voor het Migrantenbeleid.
Friday, June 18, 2010
Merhaba op radio Pinkwave

Merhaba op radio Pinkwave
Interview over de wedstrijd Liefde Breng ons Dichter van Merhaba op de Antwerpse Holebi radio Pinkwave:
Klikhier
Wednesday, June 16, 2010
Girlpower triomfeert dankzij tweestrijd

Girlpower triomfeert dankzij tweestrijd
De winnaars van de poëziewedstrijd 'Liefde Breng ons Dichter' zijn bekend. Voor het eerst was de wedstrijd onderverdeeld in 2 categorieën. In beide categorieën grepen de vrouwen de macht.
Griet Buysse uit Zonhoven (Limburg) won in de categorie “jonger dan 25” met 'Rand', een gedicht over de tweestrijd tussen gevoel en verstand. Ze was ook al genomineerd in een wedstrijd van het Holebihuis Vlaams Brabant. “Ik had na mijn eerdere positieve ervaring gehoopt bij de genomineerden te zijn, maar vond het verrassend heerlijk om uiteindelijk voor het eerst als winnaar uit de bus te komen”.
Aicha Mazouzi uit Anwerpen was de verrassende winnares in de categorie volwassenen. Met het kort en krachtige "Ontkenning" wist ze de jury te charmeren. “Dit gedicht gaat over iemand die een masker opzet”, zegt Aicha “Ik denk dat iedereen zich kan terugvinden in het gedicht, ieder van ons heeft wel eens moment gehad dat men stiekem droomde van een ander wereld, een wereld waar men zichzelf kan zijn”.
Aicha is van Marokkaanse afkomst, moslima en hetero. “Ik ben zelf allochtoon van Belgische nationaliteit en draag een hoofddoek. Ik ben op verschillende plaatsen gediscrimineerd geweest, het is heel vermoeiend om je te moeten verantwoorden voor wie je bent. Ik ben er zeker van dat dit gedicht ook homo’s en lesbiennes aanspreekt - zij voelen meer dan wie ook hoe het voelt om geklemd te zijn tussen twee werelden.”
De wedstrijd is een initiatief van Merhaba en een coalitie van organisaties van etnisch-culturele minderheden en holebiorganisaties: CDF, CitaDelle, KAV-Intercultureel, Kifkif, Minderhedenforum, SAMV - Steunpunt Allochtone Meisjes en Vrouwen, Regenbooghuis Brussel, Roze Huis Antwerpen, Casa Rosa Gent, Holebihuis Leuven, Polaris Oostende, het Nieuwe Huis Limburg, True Colours en Wel Jong Niet Hetero.
Merhaba is een landelijke organisatie van en voor vrouwen en mannen met roots in de Maghreblanden, het Midden-Oosten en Turkije die zich aangetrokken voelen tot mensen van dezelfde sekse en/of vragen hebben over hun seksualiteit of genderidentiteit.
www.merhaba.be
----------------------------------------------------------------------
Ontkenning
Verborgen achter een sluier
Een schaduw
Zwevend tussen twee werelden
Verhinderd, Slapend en onverbloemd
Bemind door het
Ander
Aicha Mazouzi
Rand
je aanblik
sluipt tussen mijn oren
en blijft haperen
middenin een zin
dubbel gemengd
aanbid ik
de lach in je ogen
om iets wat je niet zei
daar waar rede faalt
heb ik je ontmoet
ergens op de rand
moet ik weer lossen
Griet Buysse
Wednesday, October 15, 2008
Boek: Oesters of merguez door Omar B (Kristof Somer)

In Borgerokko leven ook zachte jongens...
De jeugd van een Marokkaan die naar België emigreert.
“Sommige mannen houden nu eenmaal niet van oesters, die hebben liever een sappige merguez”, zegt neef Mourad tegen Omar tijdens een familiebezoek. Hij dacht in het toerisme de nodige ruimte te hebben gevonden om zijn homosexualiteit in Marokko te beleven. Maar tijdens die trouwfeest wordt hij weggestuurd, nadat hij tijdens de nacht op het dakterras neefje Omar besmoort en betast... Iets later belandt Mourad in de Marokkaanse gevangenis voor zedenfeiten.
“Het gaat wel over als je het juiste meisje ontmoet”; Omar’s nicht wijst hem –in ruil voor een huwelijksbelofte met haarzelf - de weg naar het Belgische paradijs. Zo belandt onze held in Borgerhout, waar hij stapsgewijs zijn eigen leven vorm geeft.
De herinneringen aan zijn kindertijd zijn leuk en vertederend: spannende ontmoetingen in de woestijn, een oase en in duinen, velden en steden van Marokko.
Omar heeft zich leren aanpassen aan afwisselende omgevingen. In Europa krijgt hij de kans om andere jongens te ontmoeten zoals hemzelf; hij leert er plaats te geven aan zijn eigen gevoelens. Hij beleeft harde, intense en ontdekkingsvolle momenten: bruine eskimo, vuile makak, strandjeanet, Omar weet te handelen met stoerdoenerij, machismo, familiekultuur, sexuele taboe’s, geweld ook, traditie, sensualiteit, geheimpjes en plantrekkerij.
Oester of merguez geeft zin om de Omars van Borger-houdt en andere –okkos van België te leren kennen, om ze een plaats te gunnen in de Mediterraanse frituur om de hoek, op straat, in het park en, hopelijk ook stilletjes aan, in onze gezinnen. Omdat het een verhaal is dat zo mooi menselijk is, zo universeel en toch uniek, een vrolijke jeugd vol emotie, ontroering, liefde. Een zachte jongen die zich bloot geeft.
Het boek is mooi geschreven en leest vlot. Het is te ontlenen in de Vlaamse bib.
Oesters of merguez door Omar B. Houtekiet 2006, ISBN 90 5240 8971
Borgerhout, Kristophe SOMER; augustus ‘08
Subscribe to:
Posts (Atom)

