Showing posts with label holebi. Show all posts
Showing posts with label holebi. Show all posts

Saturday, March 12, 2011

Cinema: Mine Vaganti (NL/FR)


(français ci-dessous)

Op 23 maart komt de Italiaanse film Mine Vaganti uit, een bitterzoete komedie over een ontwrichte familie, homoseksualiteit en vrijheid die het probleem rond coming out op een lichtvoetige manier aanpakt.

Tomasso Cantone is de jongste telg van een grote, traditionele familie van pastamakers in Puglia, in het zuiden van Italië. Hij leidt een comfortabel leventje in Rome, heeft de ambitie om schrijver te worden en woont samen met zijn vriend Marco – een leven waar zijn conservatieve familie niet van op de hoogte is. Als zijn vader hem vraagt om terug te keren naar Lecce om er mee te werken in het pastabedrijf, besluit Tomasso, die daar helemaal geen zin in heeft, om uit te komen voor zijn homoseksualiteit. Hij hoopt dat hij op die manier aan zijn verplichtingen kan ontkomen. Maar tijdens het familiediner worden zijn plannen gedwarsboomd door zijn broer Antonio. Tomasso belandt onverwacht in een situatie die hij te allen prijze had willen vermijden.


Mine Vaganti is te zien vanaf 23/03/2011 in:

Cinema Cartoon’s – Antwerpen

Studio Skoop – Gent

Vendôme – Brussel

Les Grignoux – Luik

Voor meer informatie en trailer van de film kan u terecht op de website:


-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
(en français)


Le 23 Mars le film italien Mine Vaganti sort au cinéma. C’est une comédie aigre-douce sur une famille disloquée, l’homosexualité et la liberté qui s’attaque au problème du coming out a une façon légère.

Tommaso est le benjamin d’une grande famille qui est propriétaire d’une fabrique de pâtes dans les Pouilles. Le clan Cantone s’est réuni aujourd’hui pour un repas de fête en famille à l’occasion du passage de relais à Antonio qui doit reprendre la direction des affaires. Tommaso veut en profiter pour annoncer son homosexualité à sa famille qui ne se doute de rien. L’ambiance est festive, la famille rassemblée autour de la table, et Tommaso s’apprête à prendre la parole lorsque Antonio lui pique son effet. A la surprise générale, Antonio annonce à sa famille horrifiée qu’il est gay. Vincenzo est hors de lui à l’idée que son aîné et futur successeur aime les hommes ; il le met à la porte et annonce qu’il rompt avec lui, puis s’effondre sous les yeux de sa famille désemparée. La fabrique de pâtes revient ainsi à Tommaso qui avait en fait de tout autres projets. Son compagnon et la vie à Rome lui manquent, mais comment peut-il maintenant dire la vérité à sa famille sans compromettre la vie de son père ? C’est alors que ses amis romains débarquent pour une visite surprise dans les Pouilles.

Mine Vaganti est a voir à partir de 23/03/2011 dans:
Cinema Cartoon’s – Anvers
Studio Skoop – Gent
Vendôme – Bruxelles
Les Grignoux – Liège

Vous pouvez retrouver plus d’infos et le trailer du film sur abc-distribution.be

Monday, February 28, 2011

Studiedag 'Holebi & onderwijs' don.12 mei 2011 (Antwerpen)














Studiedag 'Holebi & onderwijs' don.12 mei 2011

08-02-2011
De holebi-diversiteit in onze maatschappij, toont zich ook in klasgroepen. Een school met 500 leerlingen telt gemiddeld 25 tot 50 holebi-leerlingen (5 à 10 %). Deze studiedag verdiept zich in dit onderwerp en biedt u inspiratie om aan vakoverschrijdende eindtermen rond dit thema te werken.


Waarom deze studiedag?
  • Onderzoek wijst uit dat jongeren een eerder negatieve kijk hebben op holebi-seksualiteit.
  • Leerkrachten weten het thema vaak niet goed te integreren in hun lessenpakket.
  • Holebi-jongeren vinden in het secundair onderwijs moeilijker aansluiting bij de school dan hun hetero leeftijdsgenoten.
De nieuwe vakoverschrijdende eindtermen verplichten uw school om oog te hebben voor deze problemen. De studiedag 'Holebi en onderwijs' helpt u om uw school(beleid) holebi-vriendelijk te maken en te voldoen aan de vakoverschrijdende eindtermen op dit gebied.  
U hoort en ontmoet er specialisten van çavaria (koepel holebi-verenigingen) en ervaringsdeskundigen: leerkrachten die spreken uit hun eigen ervaring als holebi-leerkracht en/of met holebi-leerlingen in de klas.

Voor wie?

  • directeurs secundair onderwijs:U krijgt ideeën, tips en informatie om uw school diversiteitskrachtiger te maken en om bepaalde vakoverschrijdende eindtermen een plaats in uw school te geven. In het namiddagprogramma maken we dit concreet in workshops.
  • leerkrachten, clb-medewerkers, begeleidingsdiensten:
    U gaat naar huis met concrete ideeën, tips, informatie… U krijgt de kans ervaringen uit te wisselen en u krijgt informatie over hoe u met het holebi-thema aan de slag kan in uw klas of school.

Wanneer?

Donderdag 12 mei 2011 van 9 tot 16 uur.

Waar?

Den Bell
Francis Wellesplein 1 
2018 Antwerpen

Schrijf snel in!

Hier vindt u het digitaal inschrijvingsformulier. De keuze voor een workshop kan u tijdens de studiedag maken.
Snelle inschrijvers kunnen onmiddellijk aan de slag. Per school ontvangen zij een educatief pakket met diverse handboeken/DVD’s ter waarde van 60 euro.

Meer info 


Friday, September 4, 2009

Denemarken: de Spelen, de MENA & de dolle Mina’s (deel 1 )




In juli werd Kopenhagen één groot regenboogdorp: het wereldwijd sportevent voor holebi‘s de Outgames streek neer met in haar kielzog een conferentie over mensenrechten.

Maar naast de helden van de Spelen, had ik het geluk om kennis te maken met een soort helden van een heel ander kaliber: de helden van de MENA-regio.

Kent u het spreekwoord: “deelnemen is belangrijker dan winnen”? Wel deze zomer nam Merhaba deel aan een Seminarie in Kopenhagen waar ik denk deze volkswijsheid meer dan ooit van toepassing is: de MENA Seminar (Middle East & North Africa= Midden Oosten en Noord Africa ). De MENA Seminarie had als doel holebi-organisaties en holebi-activisten uit de MENA-regio samen te brengen en hun ervaringen te laten uitwisselen. Ook Merhaba werd uitgenodigd als Europeese organisatie voor holebi’s met roots in deze regio.

Nu ja … In uw ogen is een seminarie misschien een saaie bedoening waar de ene droogstoppel na de andere zijn Eigen Grote Gelijk verkondigt. Maar dat was dus absoluut niet zo. Een grote pluim voor de Sabaah, de Deense allochtone holebi-organisatie die dit prachtig initiatief nam en ook voor een vlekkeloos verloop zorgde.

Stel je voor: zo een 45 deelnemers uit landen als Marokko, Jordanië, Palestina, Egypte, … ontdekken plots dat ze niet alleen staan in hun strijd voor meer mensenrechten & waardigheid. En hoewel iedere organisatie zijn eigen visie en methodes had ontwikkeld, en ze ook in verschillende stadia verkeerden van ontwikkeling (en dus ook andere noden hebben), bleek er toch een grote gemeenschappelijke behoefte om samen te werken en informatie uit te wisselen. Gedurende 10 dagen leerden we elkaar kennen en ook de organisaties die er vertegenwoordigd waren. En het was bemoedigend om te zien hoeveel energie en wilskracht er aanwezig was bij al die activisten. Want laten we eerlijk zijn …Als er vandaag nog helden bestaan, dan is het volgens mij toch wel duidelijk dat zij het zijn.

In elk geval, hoe embryonaal ook, de kiem voor een gemeenschappelijke samenwerking is ontloken.

Oriëntaalse groetjes


Saïd Al Nasser

Tuesday, July 7, 2009

Merhaba persbericht: Holebi asielzoekers verplicht hun geaardheid te verzwijgen ... Mardi 7 Juillet 2009 20h19mn 45s



Allochtone holebi's pleiten voor toepassing wet in Nederlandse asielcentra.

In Nederland worden holebi-asielzoekers verplicht om hun geaardheid te verzwijgen in de asielcentra.

Recent trok Secret Garden, een vereniging voor en door holebi-moslims, aan de alarmbel naar aanleiding van een zaak waarbij de asielzoeker Londa bedreigd werd door een groep andere asielzoekers. Dit is jammergenoeg geen alleenstaand geval. Maar het toont ook de grenzen van de opgelegde 'zwijgplicht': Londa is immers transseksueel.

Merhaba vzw, de Belgische vereniging voor en door allochtone holebi's met roots in de Maghreblanden, het Midden-Oosten en Turkije roept op tot het steunen van de Nederlandse organisatie Secret Garden in zijn streven naar een betere bescherming van asielzoekers.

We verzoeken Nederland dan ook zijn verantwoordelijkheid op te nemen, en niet mensen terug in de kast duwen als ze hebben gekozen om zichzelf te zijn, want dit is een heel slecht teken naar mensenrechten toe en heeft ook zware emotionele en psychologische gevolgen.

Maar de gevolgen zijn er ook bij uitbreiding voor holebi's tout court en hele Nederlandse maatschappij. Vanaf het begin moet het duidelijk zijn dat holebiseksualiteit in Nederland kan en mag.

In België worden holebi en transgenders wel beschermd en de wet geldt daar ook in asielcentra. Dit is zelfs expliciet geantwoord geweest in een parlementaire vraag door de bevoegde Minister Arena (Minister van Maatschappelijke Integratie, Pensioenen en Grote Steden). Meer info via de link: http://www.senate.be/www/?MIval=/Vragen/SchriftelijkeVraagPrint&LEG=4&NR=2604&LANG=fr

Om de Nederlandse overheid bewust te maken dat het ook hun taak is om alle asielzoekers in een veilige omgeving op te vangen, roepen we mee op om de petitie te tekenen.

De petitie die te vinden is via de link http://www.gopetition.com/online/28875.html geniet ook de steun van WISH ( Werkgroep Internationale Solidariteit met Holebi's ), het AHHA-project van Fedasil (Aangepaste Hulpverlening voor Holebi-Asielzoekers) en WJNH (Wel Jong Niet Hetero).

Monday, June 29, 2009

Vlaanderen verliest Yasmine





Afgelopen donderdag is zangeres en televisiepresentatrice Yasmine overleden op 37-jarige leeftijd.

Voor vele lesbiennes was Yasmine een rolmodel geworden, nadat ze vertelde dat ze op vrouwen viel. Ze had een 6-jaar lange relatie met Marianne Dupon, maar die was in april dit jaar stopgezet.

Dat Yasmine geliefd was, is een understatement. Ze was een creatieve duizendpoot, een BV zonder kapsones. Haar natuurlijke charme, présence en menselijke warmte zal ik als vele andere Vlamingen missen. Eens een toernee, een CD, De Rode Loper, ... inderdaad, zo was er maar één. Een druk én boeiend leven, en toch is ze eruit gestapt.

Ik had het geluk om Yasmine te zien presenteren op een van de gelukkigste momenten die Merhaba mocht meemaken. Ze overhandigde toen de Gouden Ket die we gewonnen hadden en presenteerde die avond zoals zij alleen kon. Naturel.

Vandaag, zowat één jaar later, zit ik zoals vele anderen nu met de grote vraag in het achterhoofd zit. Waarom? Waarom?

Ik begrijp wel dat een relatiebreuk, iets is dat pijn doet. Veel pijn. Maar je leek me zo een sterke dame. Maar je bleek uiteindelijk ook zo broos. Je was mens.

Ik hoop dat je nu rust en geluk zult vinden, Yasmine. Rust zacht.

Oriëntaalse groetjes

Saïd

Tuesday, June 9, 2009

Chuuuuuuuuuuuuuuuut ! 18/06 ... Pièce de Théâtre/Toneelstuk




Beste,

Graag nodigen wij u uit op donderdag 18 juni 2009, om 20u in De Pianofabriek, voor de premiere van “Chut!” - een theater-dansvoorstelling over liefde, vrouwenliefde, verboden liefde, onmogelijke liefde... of toch niet?

"Chut!" is een co-productie van de allochtone vrouwenorganisatie Caleidoscoop in Molenbeek, de allochtone holebi-organisatie Merhaba en Culturencentrum de Pianofabriek.


Shhhhht …

Met de vinger op de lippen geven we maar al te vaak aan wat verzwegen moet te worden.
Maar wanneer verzwijgen we de liefde, de persoon die we het liefste zien en met gans ons hart beminnen?

"Chut!" gaat over deze verboden liefde.

Lila en Ouna, een Marokkaanse moslimvrouw en een Belgische voelen zich op een duizelig makende manier tot mekaar aangetrokken. Hun liefde zal alles veranderen. Niets is nog zwart en wit. Niets is nog duidelijk. Of toch?

Wie is wie

"Chut!" is een co-productie van de allochtone vrouwenorganisatie Caleidoscoop in Molenbeek (gemeenschapscentrum de Vaartkapoen), Merhaba (organisatie van en voor vrouwen en mannen met roots in de Maghreb, het Midden-Oosten en Turkije, die zich aangetrokken voelen tot mensen van hun eigen geslacht) en de Pianofabriek (het gemeenschaps- en culturencentrum van Sint-Gillis).

Tekst: Malika Saissi
Regie en Choreografie: Milton Paulo
Stemwerk: Barbara Ruffin
Acteurs: Malika Saissi (Lila) en Delphine Dutoit (Ouna)
Muziek: Mounir

De voorstelling wordt gespeeld in een mix van Frans, Arabisch en Nederlands. Er wordt ondertiteling voorzien.

De context

Het theaterstuk “Chut!” is het resultaat van een lang verhaal. Zeven jaar geleden eiste Malika Saissi het onmiddellijke ontslag van haar collega toen ze vernam dat die met een vrouw samenleefde. Hierop volgden maanden, jaren van dagelijkse, vaak verhitte gesprekken tussen de twee vrouwen in een poging mekaar te begrijpen. Vandaag hebben zij, ondanks hun verschillen, een heel intense vriendschapsband.

De eerste versie van “Chut!” (werktitel: Lila & Ouna), droeg Malika aan haar op.

Met “Chut!” snijdt Malika een thema aan dat universeel is: dat van de liefde. Wat het bijzonder maakt is dat het gaat over het bouwen van bruggen, over de verschillen van opvoeding, cultuur, levensvisie, ... heen en dat dit het resultaat is van een proces van innerlijke bevraging en reflectie over haar omgeving, religie, liefde, Anders-zijn, ... .

Een geheel optimistisch stuk is het niet geworden, wel het verhaal van de innerlijke worsteling van twee vrouwen in conflict met zichzelf, met hun omgeving en soms met mekaar.

Met haar allochtone vrouwenorganisatie “Caleidoscoop” in Molenbeek is Malika ondertussen zowat de belangrijkste partnerorganisatie van de allochtone holebi-organisatie Merhaba (www.merhaba.be).

In heel deze weg is het haar geloof die haar kracht heeft gegeven. Malika die met haar man en vier kinderen in Molenbeek woont, heeft het niet altijd makkelijk haar strijd tegen discriminatie - ook die van holebi’s - te verantwoorden. Voor haar is het echter duidelijk:

“Homosexualiteit is in de Marokkaanse gemeenschap nog steeds een sterk taboe onderwerp. Als vrouw en als feministe kom ik op voor alles wat de vrouw kan onderdrukken; als moslima en als burger neem ik het op voor tolerantie en tegen discriminatie en onverdraagzaamheid.

“Chut! is een verhaal over Liefde en daarom hopen we dat het iedereen zal raken. Hoe dan ook opent het de mogelijkheid tot een dialoog over dit zeer gevoelige onderwerp”.

De auteur

Malika Saissi (° 1971)

Malika Saissi, tweede generatie Marokkaanse in Brussel, groeide op als oudste dochter in een familie van 11 kinderen. Ze werd uitgehuwelijkt aan een Berber die zijn verdroogde landerij in het Rifgebergte achterliet voor een betere toekomst in België. Binnen het jaar kreeg Malika haar eerste kind. Het stel leefde de eerste jaren in schrijnende armoede, maar door liefde en heel veel wilskracht, veranderde hun leven. Gesluierd en met vier kinderen stapte ze de wereld in.

Malika werd al snel de spreekbuis van de ouders op de school van haar kinderen en engageerde zich binnen het “Schoolopbouwwerk”. Tijdens het overleg met vrouwen, luisterde ze naar hun vragen, noden en problemen. Ze startte met een vrouwenpraatgroep in haar salon thuis en richtte niet lang erna de vrouwenwerking “Caleidoscoop” op. Ze organiseerde cursussen, activiteiten, werkgroepen en debatten, schreef theaterteksten en regisseerde stukken met vrouwen uit de buurt. Ze hielp de positie van de vrouwen te versterken door hen mondiger te maken, hen bewust te maken van hun vrijheid tot denken en hen de mogelijkheid te geven om zich hun lichaam toe te eigenen en er zich goed in te voelen.

In een poging zichzelf, haar religie en haar gemeenschap beter te begrijpen, verdiepte ze zich in haar eigen cultuur, religie en traditie, bestudeerde maatschappij, politiek en geschiedenis, godsdiensten, kunst en literatuur. Ze ging door een lang proces van zelfanalyse, las, schreef en voerde jarenlang heftige debatten met iedereen die haar pad kruiste. Langzaam ontwikkelde ze haar eigen visie en de sterke identiteit die haar vandaag eigen is.

Malika Saissi is een belangrijke figuur binnen haar eigen gemeenschap en ook voor ons, omdat zij als diep gelovige moslimvrouw religie en emancipatie perfect weet te verzoenen en hierbij een voorbeeldfunctie vervult voor haar gemeenschap. Ze is een vrouw met charisma en wijsheid, sterk maatschappelijk geëngageerd en kritisch. Door haar eigen proces heeft ze een sterke eigen visie ontwikkeld en door wat ze meemaakte werd ze een gedreven, liefdevolle vrouw die extremen schuwt.

Een betere wereld creëren waarin diversiteit, tolerantie en liefde centraal staan en iedereen zich beter in zijn vel voelt, is waar ze elke dag opnieuw voor opstaat.

De actrices/dansers

Malika Saissi (° 1971), cfr. supra.
en
Delphine Dutoit (°1982)

Delphine is al meer dan 10 jaar actief bezig met theater en dans. Ze speelde en werkte mee aan heel wat voorstellingen: o.a. als actrice aan het Rits in Brussel, als danseres bij Fabuleus en als maker en speler van een voorstelling voor theatergezelschap DColT. Hiernaast regisseerde ze ook heel wat projecten met kinderen en volwassenen, gaf workshops en doceerde aan verschillende academies. In 2005 leidde Delphine een buitenlands intercultureel project: aan de hand van woord, beeld en geluid schetsten ze het fictieve en reële theater van kinderen in Dumaguete in de Filippijnen. Momenteel geeft Delphine les Woord aan de Academie van Sint-Agatha-Berchem en Zaventem. De afgelopen jaren werkte ze ook als projectcoördinator Interculturele werking in het Gemeenschapscentrum Everna waar ze instond voor de organisatie van events. Daarnaast heeft ze haar eigen artistieke projecten, in samenwerking met andere kunstenaars.

De regisseurs
Paulo Milton (Brazilië, ° 1977) is danser, choreograaf en danspedagoog. Hij werkte o.a. met Claudio Bernardo en Frédéric Flamand en creëert sinds een paar jaar zijn eigen theater-dansvoorstellingen. Hij is net als Barbara Ruffin (Frankrijk, °1973), film-en theaterregisseuse, lid van Collectif Cil . Samen creëerden ze in 2004 het theaterstuk « J’ai fondu dans mon bain ». Vandaag ondersteunen ze Malika in haar zoektocht met “Chut!”. Voor beiden is samenwerken binnen een sociaal-culturele context, met niet professionele dansers een uitdaging.

Praktische gegevens

Waar: De Pianofabriek, Fortstraat 35, 1060 Sint-Gillis

Wanneer: donderdag 18 juni, 20u

Tickets en reservatie: 02 541 01 70, info@depianofabriek.be

Inkom: 7 euro. Cultuurwaardebons worden aanvaard.

Info
Vragen? Neem contact op met Merhaba: 0488 572 574.

Vrijwilliger Merhaba in Brussel Deze Week ...

Een vrijwilliger van Merhaba staat deze week in de Brussel Deze Week met zijn netwerk. Om alles in 't lang en in 't breed (heel breed zelfs ...) te zien hebben we de pagina hieronder gezet.... :

Wednesday, October 15, 2008

Merhaba breekt taboes / Merhaba brise les tabous




Ce mois-ci un article concernant Merhaba se trouve dans un numéro spécial du magazine ActuaPress. Vous pouvez le consulter via le lien ci-dessous.

Deze maand is er een speciale uitgave van ActuaPress uit met ondermeer info over Merhaba. Via de link hieronder kunnen jullie het artikel lezen.

http://actua-diverse.blogspot.com/2008/10/homoseksualiteit-en-de-maghrebijnse.html

Ook de ander artikels (overzicht via link hieronder) vormen een meerwaarde rond diversiteit: veel leesgenot!
D'autres articles sur la diversité à découvrir par le lien ci-dessous:
http://actua-diverse.blogspot.com/

Boek: Oesters of merguez door Omar B (Kristof Somer)





In Borgerokko leven ook zachte jongens...
De jeugd van een Marokkaan die naar België emigreert.

“Sommige mannen houden nu eenmaal niet van oesters, die hebben liever een sappige merguez”, zegt neef Mourad tegen Omar tijdens een familiebezoek. Hij dacht in het toerisme de nodige ruimte te hebben gevonden om zijn homosexualiteit in Marokko te beleven. Maar tijdens die trouwfeest wordt hij weggestuurd, nadat hij tijdens de nacht op het dakterras neefje Omar besmoort en betast... Iets later belandt Mourad in de Marokkaanse gevangenis voor zedenfeiten.

“Het gaat wel over als je het juiste meisje ontmoet”; Omar’s nicht wijst hem –in ruil voor een huwelijksbelofte met haarzelf - de weg naar het Belgische paradijs. Zo belandt onze held in Borgerhout, waar hij stapsgewijs zijn eigen leven vorm geeft.
De herinneringen aan zijn kindertijd zijn leuk en vertederend: spannende ontmoetingen in de woestijn, een oase en in duinen, velden en steden van Marokko.
Omar heeft zich leren aanpassen aan afwisselende omgevingen. In Europa krijgt hij de kans om andere jongens te ontmoeten zoals hemzelf; hij leert er plaats te geven aan zijn eigen gevoelens. Hij beleeft harde, intense en ontdekkingsvolle momenten: bruine eskimo, vuile makak, strandjeanet, Omar weet te handelen met stoerdoenerij, machismo, familiekultuur, sexuele taboe’s, geweld ook, traditie, sensualiteit, geheimpjes en plantrekkerij.

Oester of merguez geeft zin om de Omars van Borger-houdt en andere –okkos van België te leren kennen, om ze een plaats te gunnen in de Mediterraanse frituur om de hoek, op straat, in het park en, hopelijk ook stilletjes aan, in onze gezinnen. Omdat het een verhaal is dat zo mooi menselijk is, zo universeel en toch uniek, een vrolijke jeugd vol emotie, ontroering, liefde. Een zachte jongen die zich bloot geeft.

Het boek is mooi geschreven en leest vlot. Het is te ontlenen in de Vlaamse bib.

Oesters of merguez door Omar B. Houtekiet 2006, ISBN 90 5240 8971

Borgerhout, Kristophe SOMER; augustus ‘08